แนวทางศึกษาธุรกิจดิจิทัล ได้ความรู้มาแล้วก็จงลงมือทำ

ได้ความรอบรู้มาแล้วก็จงลงมือกระทำ และหมั่นแชร์ความรู้ออกไป – คุณอาจจะเห็นว่ามีวิธีการเรียนรู้หลายวิธี นั่นคืออ่านมาก ดูมาก ฟังมาก ถามจากผู้รู้มากๆ มีสมาธิจดจ่ออยู่กับมันมากๆ แต่ทั้งหมดนี้จะไม่มีประโยชน์เลยหากคุณได้ความรู้เหล่านั้นแล้วไม่นำมาลงมือทำ เพราะมันเหมือนได้ความรู้มา แต่ไม่ได้ลองทำจริง มันก็จะไม่เข้าใจแจ่มแจ้ง และถ้ารู้แล้วทำแล้ว แต่ไม่แชร์กับใครเลย อันนี้ก็อันตราย เพราะถ้าคุณรู้อยู่คนเดียว คุณก็จะเก่งคนเดียว งานที่ได้ก็จะออกมาแบบไม่สมบูรณ์แบบเท่าที่ควร ซึ่งถ้าหากว่างานออกมาไม่ดี ก็แทบไม่มีราคาอะไรเลยที่พยายามไปศึกษาวิทยายุทธ์จากยอดเขาต่างๆ

การจัดสวนหย่อมด้วยตัวเอง

การเลือกแบบอย่างการจัดสวนดอกไม้โดยทั่วไปมี 2 ลักษณะ คือ

1.สวนแบบประดิษฐ์ (FORMAL STYLE) เป็นการจัดสวนที่มีความสมดุลกันแบบประดิษฐ์ ซ้าย – ขวาเท่ากัน การจัดสวนหย่อมลักษณะนี้มักมีรูปแบบเรขาคณิต อาจมีน้ำพุหรือรูปปั้นขนาดเหมือนจริง การจัดสวนหย่อมแบบนี้เหมาะสำหรับใช้แต่งเติมสภาพพื้นที่รอบอาคาร

2.สวนแบบธรรมชาติ (INFORMAL STYLE) เป็นการจัดสวนหย่อมที่มีรูปลักษณ์ความเป็นอิสระ สีสันไม่ฉูดฉาด เช่น การจัดสวนป่า การจัดสวนบาหลี การจัดสวนบาหลี การจัดสวนญี่ปุ่น เป็นต้น

ส่วนประกอบทางศิลปะที่นำมาใช้ในการจัดสวนดอกไม้

ส่วนประกอบหลักที่เป็นจุดสนใจ การจัดสวนหย่อมลักษณะนี้ควรสร้างจุดเด่นด้วยองค์ประกอบหลัก ซึ่งอาจเป็นต้นไม้ที่มีรูปทรงวิจิตร ก้อนหิน ประติมากรรมน้ำตก น้ำพุ หรืออื่นๆ เพื่อเพิ่มความสนใจให้กับสวน

องค์ประกอบรองที่เป็นจุดสนใจรอง ในกลุ่มหรือบริเวณจุดสนใจมักมีจุดสนใจรองประกอบด้วย เพื่อความงดงามและสมดุลในความรู้สึก เช่น จุดสนใจหลักเป็นไม้ยืนต้นสูง จุดสนใจรองก็อาจเป็นไม้ยืนต้นที่เตี้ยกว่า หรือเป็นกลุ่มพันธุ์ไม้อย่างใดอย่างหนึ่ง

จุดนำสายตา การจัดสวนที่ดี จึงจำเป็นต้องมีสิ่งนำสายตาเพื่อเน้นให้เกิดทัศนะ เพื่อความสมบูรณ์ของภาพ อาจเป็นแนวทางเดิน แนวต้นไม้ เพื่อนำสายตาไปยังข้อดีของสวนนั้น

ฉากหลังและฉากหน้า การจัดสวนหย่อมบางพื้นที่อาจจะมีฉากหลังหรือไม่มีก็ได้ ขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่และรูปแบบของสวน ฉากหลังของสวนอาจเป็นผนังอาคาร ผนังรั้ว หรือแนวต้นไม้ริมรั้ว ส่วนฉากหน้าอาจเป็นพันธุ์ไม้ที่มีความอ่อนช้อย โปร่งเบา ไม่หนาทึบบังตา ทำหน้าที่เสมือนกรอบรูป ถือเป็นเสน่ห์ที่ชวนชม